Uzun zaman sonra yeniden Merhaba! Düzenli olarak blog yazmasam da düzenli olarak arayüzü değiştirdiğimi takip edenler bilirler :) Bu sefer arayüzü değiştirmekle kalmayıp tamamen içerik yönetim sistemim de köklü değişikliklere gittim. Kategorileme ve etiketleme sistemlerini elden geçirerek daha verimli çalışabilir hale getirdim. Her zaman dediğim gibi (bakınız : 1 - 2 - 3) inşallah yeni arayüz ile beraber düzenli blog yazmaya başlayacağım :)
Bloğumda kişisel yazılara pek yer vermesemde uzun süredir yazmadığım için KPSS sınavından bahsetmek istiyorum. Hiç aklımda olmamasına rağmen gelecek kurmayı düşündüğüm bir insan için ileride bizim için daha uygun olacağını düşünerek KPSS sınavına girme kararı aldım. Sınavda başarılı olabilmem içinde mutlaka bir dershaneye gitmem gerekiyordu çünkü bilgilerimin üzerinden uzun zaman geçmişti ve güncellemem gerekiyordu. O an içinde bulunduğum şartlar el vermediği halde bazı şeylerden ödün vererek bir hevesle dershaneye yazıldım. Aklımda düzenli çalışmak sınavda başarılı olmak var.
Gittin ya, bıraktığın yalnızlık ve yakın arkadaşı acı en kötü hediyen kaldı.
Al bunları; ver seni desem, başta en yakın arkadaş kıldığın ‘acın’ karşı çıkar bana.
O kadar çok içli dışlı olduk ki bir bilsen...
Her anımız bir.
Sabah onunla gözümü açar, gün biterken onunla güne veda eder oldum.
Hatta yediğimiz içtiğimiz de bir.
Her yediğim tatta bile ‘acın’ var
Hediyen gölgeliyor her şeyimi, nedense bırakmıyor her an peşimi.
© 2007 - 2012 Sırrı ÖZDEN Blog
